Belgium / Constitutional Court / 1/2014 Association pour le droit des Etrangers Coordination et initiatives pour et avec les Réfugiés et Etrangers (CIRE), Liga voor Mensenrechten/Ligue des Droits de l’Homme, Vluchtelingenwerk Vlaanderen, Nazifa Mustafa and Daniel Vasic v Council of Ministers (Ministerraad/Conseil des ministres)

Key facts of the case:

The applicants claim that asylum seekers from a country considered as a ‘safe country’, do not have the possibility to challenge the negative decision taken by the asylum authorities before the Council for Foreigners Disputes through an appeal whereby the court has full jurisdiction (the competence to decide on both legal and factual issues), because the only appeal they can access is a ‘request to annul’ the decision, which does not allow the court to examine the facts of the case and which does not have a suspensive effect. The applicants thus claim that they cannot exercise their right to an effective remedy. Therefore, the applicants claim that articles 2 and 3 (Article 2 of the Law of 15 March 2012 can be seen as implementing article 23 (4) (c) (ii) of Directive 2005/85/EC of 1 December 2005) of the Law of 15 March 2012 modifying the Law on Foreigners of 15 December 1980 and the Law of 17 May 2006 on the external legal position of persons sentenced to imprisonment and the rights granted to the victim in the context of the sentence execution modalities, violate articles 10, 11, 13, 23 and 191 of the Constitution, read in conjunction with articles 1, 3 and 33 of the 1951 Refugee Convention, with articles 3, 6, and 13 of the European Convention on Human Rights, with articles 1, 18 and 47 of the Charter of fundamental rights of the EU, with articles 23 and 39 of the EU Asylum Procedures Directive 2005/85/EG, with articles 13, 14 and 15 of the EU Reception Conditions Directive 2003/9/EG, with articles 3, 6 and 33 of the Law of 12 January 2007 concerning the reception of asylum seekers and certain other categories of foreigners, and with the general principle of the right of access to a judge. The applicants therefore request the partial or full annulment of the mentioned laws.

Paragraphs referring to EU Charter: 

 

B.4.1. The claim is derived from the infringement of articles 10 and 11 of the Constitution, read in conjunction with articles 3 and 13 of the European Convention on Human Rights, article 47 of the Charter of Fundamental Rights of the European Union (the Charter) and article 39 of Directive 2005/85/EC of 1 December 2005 on minimum standards on procedures in Member States for granting and withdrawing refugee status (hereinafter the Asylum Procedures Directive). The applicants allege that the contested provisions deny, in a discriminatory manner, the right for asylum seekers from countries considered as safe countries to an effective remedy against the decision of the Commissioner-General to reject their asylum application and to refuse their request for subsidiary protection. B.10.5 . The right to an effective remedy , guaranteed by article 47 of the Charter and article 39 of the Asylum Procedures Directive, cited in B.4.3 and B.4.4, belongs to the " basic principles " and the " fundamental guarantees " introduced by the Directive . B.10.7 . The right to an effective remedy recognised by article 47 of the Charter should, in application of article 52, paragraph 3, be defined with reference to the meaning and scope given by the European Convention on Human Rights. It requires, therefore, also that the appeal is suspensive and that it allows for a strict and complete examination of the complaints of the applicants by an authority with full jurisdiction .

Paragraphs referring to EU Charter (original language): 

 

B.4.1. Het enige middel is met name afgeleid uit de schending van de artikelen 10 en 11 van de Grondwet, in samenhang gelezen met de artikelen 3 en 13 van het Europees Verdrag voor de rechten van de mens, met artikel 47 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie (hierna : het Handvest) en met artikel 39 van richtlijn 2005/85/EG van de Raad van 1 december 2005 betreffende minimumnormen voor de procedures in de lidstaten voor de toekenning of intrekking van de vluchtelingenstatus (hierna : de Procedurerichtlijn). De verzoekende partijen verwijten de bestreden bepalingen de uit een als veilig beschouwd land afkomstige asielzoekers op discriminerende wijze het recht te ontzeggen op een daadwerkelijk beroep tegen de beslissing van de Commissaris-generaal om hun asielaanvraag te verwerpen en om te weigeren hun de subsidiaire bescherming toe te kennen. B.10.5. Het recht op een daadwerkelijk beroep, gewaarborgd bij artikel 47 van het Handvest en bij artikel 39 van de Procedurerichtlijn, aangehaald in B.4.3 en B.4.4, behoort tot de « basisbeginselen » en de « fundamentele waarborgen » die zijn ingevoerd bij de richtlijn. B.10.7. Het recht op een daadwerkelijk beroep erkend bij artikel 47 van het Handvest moet, met toepassing van artikel 52, lid 3, ervan, worden gedefinieerd met verwijzing naar de betekenis en de draagwijdte die het Europees Verdrag voor de rechten van de mens eraan geeft. Het veronderstelt bijgevolg eveneens dat het beroep schorsend is en een strikt en volledig onderzoek van de grieven van de verzoekers door een autoriteit met een bevoegdheid met volle rechtsmacht mogelijk maakt.

Language: 
Dutch
Deciding body (original language): 
Grondwettelijk Hof/Cour constitutionnelle
Language: 
Dutch