Poland / Supreme Administrative Court / I ONP 1/14 W.C. v Mazovian Voivodeship

Key facts of the case:

In March 2011, the Mazovian Voivodeship issued a decision concerning compensation for W.C.’s real estate. W.C. did not agree with that decision and applied to the Voivodeship Administrative Court and than to the Supreme Administrative Court. The latter did not significantly change the previous judgement and decision. Its ruling was final. W.C. submitted a motion upon proclaiming the violation of the law by the Supreme Administrative Court’s judgement on the basis of its sever violation of law (namly Protocal 1 of the European Convention on Human Rights). In this case the court analysed the institution of a complaint to verify the legality of the final ruling. In the light of Article 285a § 3 of the Act on the procedure before administrative courts, such a complaint cannot be submitted against the judgements issued by the Supreme Administrative Court, unless it was issued with a violation of the EU law. Such an appeal should include an indication of a regulation which has been violated. In an analysed case, such an appeal should have included indication of the EU regulation which might have been violated, but there was no such indication. This is why the Court analysed whether Protocol 1 of the European Convention on Human Rights can be treated as a part of EU law. This analysis led the Court to the conclusion that the Protocol cannot be treated as a part of the EU law.

Paragraphs referring to EU Charter: 

 

The fact that the Charter of the Fundamental Rights which, since the Lisbon Treaty came into force, has an equal status to Treaties – Treaty on the Functioning of the European Union and Treaty on the European Union, includes a reference to the European Convention on Human Rights has no impact on changing [the Court’s] opinion. Paragraph 5 of the Charter’s preamble states ‘This Charter reaffirms, with due regard for the powers and tasks of the Union and the principle of subsidiarity, the rights as they result, in particular, […] the European Convention for the Protection of Human Rights and Fundamental Freedoms, […] and the case-law of the Court of Justice of the European Union and of the European Court of Human Rights.’ Whereas the Article 52 paragraph 3 states that “in so far as this Charter contains rights which correspond to rights guaranteed by the Convention for the Protection of Human Rights and Fundamental Freedoms, the meaning and scope of those rights shall be the same as those laid down by the said Convention.” This provision shall not prevent Union law providing more extensive protection. The aim of this provision is to provide cohesion of human rights and fundamental fredoms protection standards (Convention system) and fundamental rights protection (Union system) and to prevent discrepencies between those two standards developed by the case-law of European Court of Human Rights and Court of Justice of the European Union. However, it does not mean that the Convention on Human Rights Protection is a part of European Union law.

Paragraphs referring to EU Charter (original language): 

 

Na zmianę tego stanowiska nie wpływa także to, że Karta Praw Podstawowych Unii Europejskiej (dalej: KPP), która od wejścia w życie Traktatu z Lizbony (Dz. Urz. UE C 306 z 17 grudnia 2007 r., s. 1) ma status prawny równy Traktatom – Traktatowi o Funkcjonowaniu Unii Europejskiej oraz TUE zawiera odesłanie do Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności. W akapicie 5 zd. 1 preambuły do KPP stwierdza się, że "Niniejsza Karta potwierdza, przy poszanowaniu kompetencji i zadań Unii oraz zasady pomocniczości, prawa wynikające zwłaszcza z (...) europejskiej Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności, (...) oraz z orzecznictwa (...) Europejskiego Trybunału Praw Człowieka (...)". Natomiast art. 52 ust. 3 KPP stanowi, że: "W zakresie, w jakim niniejsza Karta zawiera prawa, które odpowiadają prawom zagwarantowanym w europejskiej Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności, ich znaczenie i zakres są takie same jak praw przyznanych przez tę konwencję. Niniejsze postanowienie nie stanowi przeszkody, aby prawo Unii przyznawało szerszą ochronę". Celem tego przepisu jest zapewnienie spójności standardu ochrony praw człowieka i podstawowych wolności (system konwencyjny) oraz ochrony praw podstawowych (system unijny) oraz zapobieżenie powstawaniu rozbieżności między obydwoma standardami, w tym rozwijanymi przez orzecznictwo Trybunału Praw Człowieka w Strasburgu oraz orzecznictwo Trybunał Sprawiedliwości UE. Nie oznacza to jednak, że Konwencja o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności jest częścią prawa Unii Europejskiej.

Language: 
Polish
Deciding body (original language): 
Naczelny Sąd Administracyjny
Language: 
Polish